'బ్లాగులోకం' లో మీ బ్లాగుని జతపరచుటకు lasyaramakrishna@gmail.com కి మెయిల్ చెయ్యండి. ధన్యవాదములు.

Sep 2, 2012

స్నేహ, నేహ, పద్మారావు



సరదాగా నేను మా చెల్లి కలిసి ఒక కథ రాద్దాం అనుకున్నాం. అయితే ఇందులో ఉన్న షరతులు ఏంటంటే నేనొక వాక్యం చెప్తాను తను ఒక వాక్యం చెప్పాలి అలా కథ పూర్తి చెయ్యలి. చివరికి ఆ  కథ ఎలా సాగిందో చుడండి మరి.

నేను -  అందమైన పదహారేళ్ళ అమ్మాయి తెలుపు పింక్ కలగలిపిన పంజాబీ డ్రెస్ లో కాలేజీ బాగ్ తో బయటికి వెళ్ళింది.

చెల్లి -    తన పేరు నేహ.
నేను -  కంటికి కాజల్, మస్కారా తో ఎంతో అందంగా ఉన్నాయి ఆమె కళ్ళు.
చెల్లి -    లిప్ లైనర్ ఆమె పెదాలకి వన్నె తెచ్చింది.
నేను -  తను వెయిట్ చేస్తున్న బస్సు రాగానే ఎక్కింది.
చెల్లి -    ఒక సూపర్ మార్కెట్ ముందు బస్సు దిగింది.
నేను -  తన వాచ్ చూసుకుంది
చెల్లి -    సరిగ్గా పదిహేను నిమిషాలు మాత్రమే ఉంది
నేను -  గబగబా లోపలికి వెళ్లింది
చెల్లి -    తన స్నెహితురాలు స్నేహ ఒక కౌంటర్ దగ్గర బిజీ గా ఉంది
నేను  - నేహని చూడగానే ఆత్రంగా బయటికి రావాలనుకుంది
చెల్లి  -   కాని తన మేనేజెర్ పద్మారావు తననే గమనిస్తుండడంతో ఆగిపొయింది
నేను -  ఎలాగైన మేనేజెర్ తో మట్లాడి పెర్మిషన్ తీసుకోవాలనుకుంది
చెల్లి -    కాని మెనేజెర్ ని చాలా సేపు బ్రతిమాలి నేహ తన కుటుంబాన్ని ఏ రకంగా ఆదుకుందో తెలియచేసింది.
నేను -  కన్నిళ్ళ పర్యంతం అయిన పద్మారావు ఎట్టకేలకు ఒక అయిదు నిమిషాలు పెర్మిషన్ ఇచ్చాడు.
చెల్లి -    తన కోసమే కింద వెయిట్ చేస్తున్న నేహ కోసం కిందకి వస్తుండగా మెట్ల మీంచి పడిపొయింది.
నేను -  వెంటనే అంబులన్స్ కి కాల్ చేసింది నేహ
చెల్లి -    అంబులన్స్ లో తీసుకెళుతుండగా స్నేహ చనిపోతుంది.

ఈ కథంతా పూర్తయ్యాక మాకర్ధమయ్యేది ఏంటంటే ఇలా ఎప్పుడూ కథలు రాయటం ట్రై చెయ్యకూడదని.

No comments: